FMO | ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ

FACILITY MANAGEMENT ORGANIZATION

ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Ο παραδοσιακός τρόπος με τον οποίο οι Η/Μ εγκαταστάσεις ενός κτιρίου υλοποιούντο όριζαν και τις ανάγκες της συντήρησης.

Δηλαδή, από τον Κύριο του Έργου (ΚτΕ) και τις απαιτήσεις του, ο Μελετητής ανέπτυσσε τις νέες απαιτήσεις και τις μετάφραζε σε τεχνικές λύσεις με τη σύμφωνη γνώμη του ΚτΕ.

Στη συνέχεια, ο ανάδοχος του έργου λάμβανε τα τεύχη της μελέτης και άρχιζε την κατασκευή αναπτύσσοντας και τις λεπτομέρειες οδεύσεων, καθώς και τα σχέδια “as built”.

Η διαδικασία “Testing and Commissioning” δημιουργούσε τον φάκελο στατικών δοκιμών των εγκαταστάσεων, καθώς και την αναφορά Λειτουργικών Δοκιμών Απόδοσης για την τελική παράδοση του έργου.

Τέλος ο διαχειριστής λειτουργίας του κτιρίου έχοντας την ευθύνη της διατήρησης των εγκαταστάσεων σε ορθή λειτουργία και υψηλή αποδοτικότητα, καθόριζε και τον τρόπο συντήρησης μέσα από προτάσεις των υποψήφιων εργολάβων συντήρησης.

Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Η παραδοσιακή συντήρηση εκτελείται συνήθως σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση του εξοπλισμού.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περιττή συντήρηση και πιθανή διακοπή λειτουργίας.

Η συντήρηση βάσει συνθηκών, από την άλλη πλευρά, περιλαμβάνει την παρακολούθηση της πραγματικής κατάστασης του εξοπλισμού σε πραγματικό χρόνο χρησιμοποιώντας αισθητήρες και ανάλυση δεδομένων.

Στη συνέχεια, η συντήρηση προγραμματίζεται με βάση τις πραγματικές ανάγκες του εξοπλισμού, μειώνοντας το χρόνο διακοπής λειτουργίας και εξοικονομώντας κόστος.

Η συντήρηση βάσει συνθηκών είναι πιο προληπτική και μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό προβλημάτων πριν οδηγήσουν σε βλάβες, σε αντίθεση με την παραδοσιακή συντήρηση που είναι πιο αντιδραστική.

Αυτή η μετάβαση από τη συντήρηση βάσει χρόνου στη συντήρηση βάσει συνθηκών κατέστη δυνατή μέσω των εξελίξεων στο IoT, στην ανάλυση δεδομένων και στις τεχνολογίες πρόβλεψης συντήρησης.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Στο μέλλον απαιτείται η δημιουργία Πολιτικής στη Συντήρηση για κάθε εγκατάσταση που πιθανόν να είναι μοναδική, όμως εφαρμόζονται πολλές μεταβλητές γενικά.

Οι πιο κάτω ερωτήσεις προορίζονται ώστε να βοηθήσουν τον σχηματισμό πολιτικής:

1. Ποιες είναι οι συνέπειες μίας βλάβης ή αστοχίες;

2. Πώς μια εγκατάσταση ή ένα σύστημα είναι πιθανόν να αστοχήσει;

3. Ποια είναι η πιθανότητα μιας αστοχίας;

4. Υπάρχουν διαθέσιμες εφεδρείες;

5. Τι επίπεδο χρήσης προβλέπεται;

6. Τι τύπος συντήρησης προβλέπεται;

7. Τι επίπεδο τεχνικής κατάρτισης θα είναι διαθέσιμο και πώς θα οργανωθεί;

8. Θα υπάρχουν ανταλλακτικά επί τόπου;

9. Μπορούν μηχανήματα να αγοραστούν τοπικά, ή να ενοικιαστούν;

10. Μπορεί να ζητηθεί ένα πρότυπο συντήρησης;

11. Θα παρέχονται όλα τα αναγκαία τεχνικά έντυπα;